همانطور كه بيان شد اسلام دينى است با اصول و آرمانهاى جهانى، و از همان ابتداى ظهور خويش به دنبال ايجاد حيات طيبه در سطح عالم و براى كليه اَبناى بشرى بوده، بديهى است بنا به معتقدات اسلامى و شيعى، جهانىشدن اسلامى و حيات طيبه جهانى در آخرالزمان و در عصر و دولت مهدى موعود تحقق....
هنگامى كه «دعبل خزاعى» اشعار خود را در محضر امام هشتم عليه السلام خواند، چون از بقية اللَّه و قيام شكوهمند آن حضرت ياد كرد، امام رضا عليه السلام از جاى برخاست و دست مباركش را بر سر نهاد و در برابر نام حضرت ولى عصر(عج) تواضع نمود و براى فرجش دعا كرد.(1) از امام صادق عليه السلام سؤال شد كه چرا به هنگام شنيدن نام «قائم» لازم است برخيزيم؟ فرمود:
براى آن حضرت غيبت طولانى است و اين لقب يادآور دولت حقه آن حضرت و ابراز تأسف بر غربت اوست. و لذا آن حضرت از شدّت محبت و مرحمتى كه به دوستانش دارد، به هر كسى كه حضرتش را با اين لقب ياد كند، نگاه محبتآميز مىكند. از تجليل و تعظيم آن حضرت است كه هر بنده خاضعى در مقابل صاحب (عصر) خود، هنگامى كه مولاى بزرگوارش به سوى او بنگرد از جاى برخيزد، پس بايد برخيزد و تعجيل در امر فرج مولايش را از خداوند منان مسئلت بنمايد.(2)
1. التسترى، قاموس الرجال، ح 4، ص 290.
2. منتخب الاثر، ص 506.
آزمايش مردم
بيم از كشته شدن
آمادگي و استعداد مردم
خالي نماندن زمين از حجت
نداشتن يار و ياور
تعهد نداشتن نسبت به حاكمان جور
ولي عصرعليه السلام از رازهاي بسيار پيچيده اي است كه با ظهور او همه حقيقت روشن مي گردد. "عبدالله بن فضل هاشمي" مي گويد امام....
امام زين العابدين عليه السلام فرمودند:
«في القائم مِنّا سُننٌ من الأنبياء، سُنّةٌ من ابراهيم، و سُنّةٌ، من موسي، و سُنّةٌ من ايّوب، و سُنّةٌ من محمّد صلوات الله عليهم. فامّا من نوح فطُولُ العُمر، و امّا من ابراهيم فَخِفاء الولادة و اِعتزالُ النّاس، و امّا مِن موسي فالخَوف والغَيبةُ، و امّا من عيسي فاختلافُ النّاس فيه، و امّا من ايّوب فالفرجُ بعد البَلوي، و امّا من محمّدٍ صليّ الله عليه و آله فالخروج بالسّيف.»
«در قائم ما شش نشانه از شش پيامبر هست، نشاني از حضرت نوح، نشاني از حضرت ابراهيم، نشاني از حضرت موسي، نشاني از حضرت عيسي، نشاني از حضرت ايّوب و نشاني از حضرت محمّد که درود خداوند بر آنها باد.
- نشانه او از حضرت نوح، عمر طولاني اوست.
- نشانه او از حضرت ابراهيم، تولّد پنهاني و کنارهگيري او از ميان مردم است.
- نشانه او از حضرت موسي، ترس و وحشت و غيبت اوست.
- نشانه او از حضرت عيسي، اختلاف مردم در حق اوست.
- نشانه او از حضرت ايوب، فرج بعد از شدت غم اوست.
- و اما نشانه او از حضرت محمد صلي الله عليه و آله قيام به شمشير اوست.» (يعني اين كه همانطور كه وقتي پيامبر اكرم پس از به كارگيري ملايمات بسيار در مورد مردم و هدايت آنان، در مقابل آنان كه دست به شمشير برده و جنگ راه انداختند و در مقابل آنان كه دست از ظلم و ستم برنداشتند قيام نمود؛ حضرت ولي عصر (عج) نيز همين كار را ميكند.
منبع:
المحجة البيضاء، ج 4، ص 338.
عده اي بر اين باورند که مراد از « بقية اللَّه » در آيه شريفه « بقية اللَّه خير لكم ان كنتم مؤمنين» حضرت مهدى (عج) است. ممکن است اين سوال مطرح شود که مگرامام زمان (عج) در زمان رسولاللَّه(صلىاللَّهعليهوآله) وجود داشتند و شناختى از آن حضرت بوده كه چنين آيهاى نازل شده
امام باقر عليه السلام مي فرمايد:
«من ماتَ و ليسَ له امامٌ فَميتتُهُ مَيتةٌ جاهليةٌ و مَن ماتَ و هُوَ عارفٌ لِامامهِ، لم يَضُرّه تقدّمَ هذا الأمرُ او تأخّرَ، و مُن ماتَ و هُوَ عارفٌ لِامامهِ کانَ کَمَن هُوَ معَ القائمِ في فُسطاطهِ.»
«هر کس بميرد و امامش را نشناسد مرگ او مرگ جاهلي است، و هر کس بميرد در حالي که امامش را ميشناسد براي او آسيبي نميرسد که امر ظهور زود باشد يا دير شود. کسي که با شناخت امام از دنيا برود همانند کسي است در چادر فرماندهي قائم عليه السلام باشد.»
مرحوم ثقة الاسلام نورى در بيان اسماء شريفه امام عصر (عليه السلام)، با استناد به آيات و روايات و كتب آسمانى پيشين و تعبيرات راويان و تاريخ نگاران تعداد يكصد و هشتاد و دو اسم و لقب براى حضرت مهدى(عليه السلام)ذكر مى كند و مدّعى.....
يكي از وظايف منتظران راستين ظهور مصلح بزرگ جهاني، اين است كه هرگونه ابهام و ترديد را از دل نااميدان و منكران بزدايند و شور و نشاط و اميد را جايگزين آن گردانند.
وعده هاي تحقق دولت عدل الهي، انتظار و ثواب منتظران و بعضي از وظايف آنها در دوران پرآشوب و آكنده از ظلم و ستم روزگار غيبت امام زمان عليه السلام در شعر و كلام بعضي انديشمندان به وضوح ديده مي شود كه به نوعي اميد را در قلوب ايجاد مي نمايند. در اين مطلب به بعضي از آن موارد اشاره اي گذرا مي شود:
1. خواجه نصيرطوسي،در كتابكشف المراد آورده است:" غيبت او، مربوط به خود ما است."
يعني عدم آمادگي ما نسبت به ظهور امام، باعث به تعويق افتادن ظهور حضرت مي شود. پس بايد هر چه بيشتر و سريعتر خود را آماده انقلاب امام زمان (عج) بنماييم.
2. اسدي طوسي، در گرشاسب نامه سروده است:
|
از اين پس نباشد پيمبر اگر |
|
به آخر زمان، مهدي آيد به در |
|
بگويد خط و نامه كردگار |
|
كند دين پيغمبري، آشكار |
|
بدارد جهان بر يكي دين پاك |
|
برآرد ز دجال و خيلش هلاك |
|
رسد ز آسمان هر پيمبر فراز |
|
شوند از پس"مهدي" اندر نماز |
3. خواجه حافظ شيرازي، ديوان:
|
كجاست صوفي دجال فعل ملحد شكل |
|
بگو بسوز كه مهدي دين پناه رسيد |
4. امام خميني(ره)، در كتاب كوثر:
كسي كه عدالت را در تمام دنيا اجرا خواهد كرد، حضرت مهدي است، آن هم نه عدالت در زمين براي رفاه مردم، بلكه عدالت در تمام مراتب انسانيت.
5. آية الله طالقاني،در كتابآينده بشريت از نظر مكتب ما:
آن ديني كه پيشوايان حق دستور مي دهند كه چون اسم صريح" قائم به حق" و موسس دولت حقه اسلام برده مي شود همه برپا بايستيد و آمادگي خود را براي اجراي تمام اوامر و دستورات، بدين وسيله اعلام نماييد، و خود را هميشه نيرومند و مقتدر براي اقامه حق در برابر بدخواهان نشان دهيد، هيچ وقت نخواهد مُرد.
6. علامه طباطبائي،در تفسيرالميزان:
حق اين است كه آيه شريفه(نور/54) جز با اجتماعي كه به وسيله ظهور مهدي عليه السلام به زودي منعقد مي شود قابل انطباق با هيچ مجتمعي نيست.
7. علامه جعفري، درترجمه و تفسير نهج البلاغه:
در آن روزهاي الهي(ظهور)، چهره نوراني آن انسان كامل(حضرت مهدي عليه السلام)، چهره حقيقي قرآن را روشن خواهد ساخت. آرا و نظريات پيش ساخته كه بر مبناي آلودگي هاي مغزي و تمايلات دروني شكل گرفته اند، توانائي رويارويي با آن قيافه نوراني قرآن را از دست خواهند داد...
8. محمد تقي شريعتي، سقراط خراسان:
عمر طولاني تر از حد طبيعي، نظاير فراوان دارد كه در كتب مربوطه نقل شده و به نص قرآن، حضرت نوح نهصد وپنجاه سال در ميان قومش درنگ كرد. بنابراين برمبناي هيچ قاعده و به استناد هيچ قانوني، چه عملي، چه عقلي و فلسفي، منكرين حق تخطئه و رد و انكار اعتقاد به ولي عصر(عج) را ندارند.
او در اين عالم، مثل قلب در وجود آدمي است و از جزيي و كلي امور اين جهان درست همچون قلب نسبت به بدن آگاه است.
همه روزه اعمال خير و شر افراد به نظر مباركش مي رسد، از كارهاي زشت شيعيان دلگير و متاثر مي گردد، و اعمال شايسته آنها، او را شادمان مي سازد و درباره انجام دهنده اش دعاي خير مي كند. اگر فقط يك روز از عمر دنيا بيش نماند، حتما ظهور مي فرمايد و جهان را پر از عدل و داد مي كند پس از آنكه از جور و فساد لبريز شده باشد.
وظيفه شيعه اين است كه همواره منتظر ظهور باشد و از خدا بخواهد و دعا و ندبه كند.از بزرگترين عبادات همين انتظار است كه شب هاي قدر، بلكه هر شب جمعه، حتي همه شب، اين انتظار را داشته و به اين اميد و نيت به رختخواب رود، و ضمنا خود را آماده ياري آن بزرگوار نمايد.
بزرگترين آرزوي شيعه اين است كه فرج آل محمد(ص) را دريابد و از اصحاب امام زمان عليه السلام باشد، اگر در اين آرزو و در انتظار مرد، به شهادت رسيده و اگر به آن رسيد، به سعادت ابدي نائل گشته است.
9. استاد شهيد مرتضي مطهري،در كتاب قيام و انقلاب مهدي(عج):
مهدي موعود(عج) تحقق بخش ايده آل همه انبيا و اوليا و مردان مبارز راه حق است.
10. دكتر شريعتي،در كتابانتظار مذهب اعتراض:
" انتظار" ، هم يك اصل فكري اجتماعي و هم يك اصل فطري انساني است، به اين معنا كهاساسا انسان موجودي است منتظر و هر كه انسان تر، منتظرتر.
"انتظار" به بشر، آينده گرايي و بينش بزرگ مي دهد.امابشر امروز در نظام پليد مصرفي، انتظار را از دست داده و فقط منتظر اتوبوس ايستاده است.
" منتظر" ، انسان معتمدي است كه هر لحظه در انتظار انفجار قطعي نام هاي ضدانساني است و همواره خود را براي شركت در چنين انقلاب جهاني؛ كه با شمشير علي و زره پيغمبر و به دست فرزند پيغمبر و علي(عليه السلام) برپا مي شود، آماده مي كند.
11. شهيد سيد محمد باقر صدر، انقلاب مهدي(عج) و پندارها:
" مهدي" اسلام، انسان معيني است كه در كنار ما با تمام وجودش زندگي مي كند، و براي ما در همه اين دردها،غصه ها و آتش تاخت و تازهاي ستمگران... مي سوزد. و خود او هم در انتظار آن لحظه اي است كه بتواند دستش را به سوي ستمديده محروم دراز كند و ريشه ستمگران را از بن بكند.
12. محمدرضا حكيمي،در كتابخورشيد مغرب:
"انتظار"، در درون تاريكي و سردي ها، به دميدن سپيده دمان چشم داشتن، و به اميد طلوع خورشيد زيستن!
در جهان آكنده از ستم و بيداد، دست و پا زدن و از شادماني طلوع طليعه جهان آكنده از داد و دادگري سرشار بودن!
در برابر كوه مشكلات زمانه قرار گرفتن، و چون كوه مقاوم بودن!
شمشيرها و شهادت ها را پذيرا شدن و خط ها و شهامت ها را پاس داشتن!
اين است" انتظار"، شعار شورآور منتظران، مقاومان، پايداران، شيعيان، مهدي طلبان تاريخ.
انتظار، در ماهيت خود، انسان منتظر را متوجه خداي جهان مي كند. منتظران، چشم به راه" مهدي"(عج) هستند. مهدي عليه السلام(همان) بنده خدا، كه به قدرت خدا زنده است.
توجه به خدا و طلب فرج از درگاه خدا، از مهم ترين اصول اين اعتقاد است.
منتظران بايد هميشه روي دل به سوي خدا كنند و از پيشگاه لايزال، طلب گشايش و فرج نمايند.
انسان منتظر حكومت علي وار مهدي عليهماالسلام، علاوه بر تدين و تقوي، بايد پارسا باشد و خود را چنان كه آن پيشوا دوست دارد، بسازد و بدارد، و به او و ياران او شباهت به هم رسانده تا به لطف خدا درشمار آنان به حساب آيد.
انسان منتظر بايد داراي اخلاق اسلامي باشد، و جامعه منتظر بايد مظهر اخلاق اسلامي باشد. شيعه بايد با رفتار انساني، همواره مايه زينت و افتخار ائمه طاهرين عليهم السلام باشد نه مايه ننگ آنان.و اين رعايت، در دوران غيبت امام، واجب تر است.
دوران انتظار، دوران تكليف است. و آن تكليف، نگهباني دين خداست در سطح فرد و در سطح اجتماع.
در عصر انتظار، ممكن است شبهه هايي در ذهن برخي به وجود بيايد، يا شياطين پنهان و يا شياطين آشكار، به سست كردن پايه هاي اعتقادي افراد برخيزند. بايد در برابر اين شبهه ها مقاومت كرد و آنها را از ذهن ها زدود.
نگهبانان ميراث قرآني و فرهنگ تربيتي اسلامي بايد در برابر همه اين تهاجمات پايداري كنند.
اميد كه همگي ما، خود را در برابر اين مسئوليت خطير، مسئول بدانيم و لحظه اي از وظيفه خويش در راه دفاع از دين خدا غافل نشويم.
بمناسبت اعياد شعبانيه، سروده اي از مقام معظم رهبري كه چندي قبل در جمع شعرا قرائت گرديده و از سيماي جمهوري اسلامي پخش شده تقديم دوستان عزیزم مي شود: متن اين سروده به شرح ذيل است:
متن اين سروده به شرح ذيل است:
سرخوش زسبوي غم پنهاني خويشم
چون زلف
تو سرگرم پريشاني خويشم
در بزم وصال تو نگويم زكم و بيش
چون آينه خو
كرده به حيراني خويشم
لب باز نكردم به خروشي و فغاني
من محرم راز دل
طوفاني خويشم
يك چند پشيمان شدم از رندي و مستي
عمريست پشيمان زپشيماني
خويشم
از شوق شكرخند لبش جان نسپردم
شرمنده جانان زگران جاني خويشم
بشكستهتر ازخويش نديدم به همه عمر
افسرده دل از خويشم و زنداني خويشم
هر چند امين، بسته دنيا نيم اما
دلبسته ياران خراساني خويشم
نوشته شده توسط :خادم الشهدا:: |